Latem 1683 roku potężna armia osmańska pod wodzą wielkiego wezyra Kara Mustafy obległa Wiedeń. Miasto broniło się od lipca i było bliskie upadku.
Sojusz i marsz na pomoc
Na mocy sojuszu z cesarzem Leopoldem I na odsiecz ruszył król Polski Jan III Sobieski. To jemu powierzono dowództwo nad połączonymi siłami polskimi, cesarskimi i niemieckimi.
Bitwa 12 września
Walki trwały od rana na wzgórzach Lasu Wiedeńskiego. Po południu Sobieski poprowadził do ataku około 20 tysięcy jazdy, w tym polską husarię. Uznaje się ją za jedną z największych szarż kawaleryjskich w dziejach. Obóz turecki został zdobyty, a armia wezyra rzuciła się do odwrotu.
Znaczenie zwycięstwa
Bitwa pod Wiedniem zatrzymała ekspansję Imperium Osmańskiego w Europie Środkowej. W kolejnych latach Turcy tracili zdobyte wcześniej ziemie, a zwycięstwo przyniosło Sobieskiemu sławę w całej Europie.












Leave a Reply