Średniowieczne miasto budziło się o świcie. Rytm dnia wyznaczało słońce i dzwony kościelne, bo zegary mechaniczne długo były rzadkością.
Poranek: bramy i targ
O świcie otwierano bramy miejskie i do miasta wjeżdżali chłopi z okolicznych wsi. Sercem miasta był rynek. Handlowano na nim żywnością, suknem, solą i wyrobami rzemieślników, a nad uczciwością miar i wag czuwali urzędnicy miejscy.
Praca w cechu
Rzemieślnicy należeli do cechów. Cech ustalał, kto może prowadzić warsztat, jaka ma być jakość wyrobów i jak szkolić uczniów. Droga od ucznia przez czeladnika do mistrza trwała latami.
Ciasno, głośno i niebezpiecznie
Domy stały ciasno, często były drewniane, więc największym zagrożeniem był pożar. Nieczystości trafiały do rynsztoków, a wodę czerpano ze studni. Po zmroku zamykano bramy, a ulice patrolowała straż. Kto nie musiał, nie wychodził z domu po ciemku.




Leave a Reply